top of page

NOVEMBER

Studio.jpg
Bibliotheek.PNG

OVER NOVEMBER
 

NOVEMBER (2022) is mijn meest genuanceerde roman. Ik hou van mooie, diepgravende besprekingen, en de volgende recensie in Vrij Nederland, door Marijn van der Jagt,
is wellicht de beste introductie op het boek

‘Ik wil niet weer in lockdown,’ zegt de vijftienjarige Kaila tegen haar vader. De maand die het Braziliaans-Amerikaanse gezin Lewis da Silva elk jaar in relatieve afzondering doorbrengt, heeft alleen betrekking op een kleine gemeenschap die één straat bewoont in Lock Haven, Washington State. Geleidelijk ontdekt de lezer, samen met Kaila en haar jongere broertje, wat daar de grimmige achtergrond van is. De uitzonderlijk perfecte levens van de Bird Streetbewoners zijn het resultaat van een faustiaans pact waar in november de prijs voor wordt betaald. ‘Elf maanden geluk, vier weken duisternis. Geaccepteerd, gecompartimenteerd in een gouden stilzwijgen.’ Olde Heuvelt overtreft zichzelf met dit eigentijdse, aangrijpende en superspannende horrorverhaal.

Vloog hij qua horror nog wat uit de bocht in ECHO (2019), over de grootse liefde tussen een geobsedeerde bergbeklimmer en zijn partner, in NOVEMBER is het onderwereldse navolgbaar als exponent van de menselijke geest. Zo komen de gruweltaferelen die zich voordoen aan de tienjarige Django voort uit zijn kennis over de Jodenvervolging, en over het ontbindingsproces van dode dieren, wat een kind allemaal maar moet verwerken. En de Donkerder Dagen in november zorgen er ook voor dat al het zwart dat de Bird Streetbewoners doorgaans binnenhouden, vervaarlijk naar buiten komt. Bijzonder elegant is de perspectiefwisseling tussen de vier gezinsleden, allemaal intrigerende karakters met elk een eigen aandeel in de voortsnellende verwikkelingen die twee novembermaanden beslaan. Het centrale thema, hoever de hedendaagse mens gaat in het najagen en beschermen van zijn eigen luxebestaan, is voelbaar in elke porie van dit boek.

Nauwgezet beschrijft Olde Heuvelt de verdringingsmechanismes die elke welgestelde westerling in wezen nodig heeft om te vergeten hoe oneerlijk kapitalistische rijkdom over de wereld is verdeeld, en wat daaraan vooraf is gegaan. ‘Ze hebben het niet verwerkt, maar verkokerd,’ bedenkt vader Ralph over een gruweldaad die de Bird Street-volwassenen hebben moeten plegen. Prachtig woord: verkokerd. En het hele vuistdikke boek lang is het genieten van de soepele stijl die de schrijver bezigt. De sprankelende dialogen, het herkenbare gezinsgesteggel, het heerlijke sarcasme van de opstandige puberdochter. En het satanische genoegen waarmee griezelscènes zijn uitgewerkt, met gebruik van klassieke elementen die toch een originele, geestige draai krijgen. Als Django zijn sinistere fantasievriendje, een rottende haas die hij ooit in de bossen achter zijn huis heeft opgegraven, naar diens geslacht vraagt, antwoordt het ondode wezen: ‘Ik ben een hen. Veel hazen zijn non-binair, daar wordt ons zelden naar gevraagd.’

Indrukwekkend is hoe via de menselijke offers die de Bird Street-bewoners moeten brengen het euthanasievraagstuk op scherp wordt gezet. Enerzijds is het boek een pleidooi voor het wettelijk toestaan van hulp bij zelfdoding. Maar de uitwerking van de vrijheid die de Amerikaanse personages hierbij nemen, leidt tot een verschrikkelijke uitwas hiervan. Zonder dat het oordeel hierover expliciet is, en puur door de verleiding van lees- en griezelplezier, raakt dit aan de morele grondslag van de lezer.



NOVEMBER (2022), Thomas Olde Heuvelt *****

Studio.jpg

BOEKENCLUB:
NOVEMBER VANUIT DE JACHTKAMER

 

Iedereen die NOVEMBER heeft gelezen, weet welke lading 2 november heeft: de jaarlijkse bijeenkomst in de jachtkamer.
Meld je nu aan voor deze virtuele jachtkamer, vanuit waar we een ontzettend leerzame en informatieve boekenclub organiseren. Niet zomaar een Q&A: we zoeken echt de diepte op, leggen de thema’s en beweegredenen achter het boek bloot
en maken een grondige literaire analyse.

Voor wie: lezers die hebben genoten van NOVEMBER, en schrijvers die inspiratie willen opdoen over de dieperliggende thema’s achter een boek. Let op: de boekenclub is niet spoilervrij, dus lees het boek vooraf.

BINNENKORT EEN NIEUWE BOEKENCLUB

Studio.heic

EEN SNEAK PREVIEW

WELK OFFER BRENGEN WE VOOR ONS EIGEN GELUK?

Voor mij gaat NOVEMBER over hoe ver we gaan voor ons eigen geluk, en over de offers die we daarvoor bereid zijn te brengen.

We brengen allemaal offers voor ons geluk, en zijn daar in meer of mindere mate van bewust. Als we op vliegvakantie gaan, terwijl we weten dat de aarde kapot gaat. Als we goedkope kleding kopen, terwijl we weten dat die in sweatshops in Azië wordt gemaakt. Als we vlees eten, terwijl die dieren onder slechte omstandigheden worden gehouden. Ook ik maak me schuldig aan zulke keuzes, en het is dan ook niet aan mij om erover te oordelen. Wat ik wél interessant vind is waar de grens ligt. Wat kunnen we voor onszelf nog wel moreel verantwoorden en wat niet?

NOVEMBER zoekt die grens op en verlegt hem steeds verder.


PRAKTISCHE OMGANG MET HET ONNOEMELIJKE

Een van de kenmerken van mijn werk, die voortkomt uit mijn Hollandse afkomst en seculiere opvoeding, is de ontzettend nuchtere, praktische omgang met het bovennatuurlijke of onnoemelijke. NOVEMBER is een exponent daarvan. De personages moeten jaarlijks een mensenoffer brengen, en gaan daarvoor opzoek naar mensen met een doodswens. Mensen die euthanasie willen plegen, maar niet in aanmerking komen,
of mensen die vinden dat hun leven voltooid is, maar geen hulp krijgen. Hoeveel praktischer kun je het hebben? Ethisch is dat natuurlijk ontzettend gevaarlijk. Ik kende geen boeken die deze grens opzochten, en daarom wilde ik erover schrijven.

Ik geloof in zelfbeschikking. Ik vind dat ieder mens zelf moet kunnen bepalen wanneer het leven is voltooid. Maar zitten hier ook grenzen aan? Ook hier wil ik niet oordelen.
De kunst van een verhaal is dat je erover nadenkt.

WIST JE DAT...

…IK NOVEMBER AL WILDE SCHRIJVEN IN 2014, NA HEX?

Ik schreef zelfs al 80 pagina’s. Maar ik voelde dat ik nog niet klaar was voor de nuance en subtiliteit waar het verhaal om vroeg. Ik had ECHO en ORAKEL nodig om schrijfervaring op te bouwen, en de levensjaren om de thema’s volledig te kunnen doorgronden.

…DE EERSTE VERSIE VAN HET BOEK ZICH IN VUGHT, NOORD-BRABANT AFSPEELDE?
Maar dat werkte niet. Het ontbrak aan de geïsoleerde ligging van die landelijke, Amerikaanse stadjes. Bovendien denken we in Nederland vrijer over euthanasie en vrijwillige levensbeëindiging dan in de VS, wat voor het verhaal minder goed uitpakte.

…HET SCHRIJVEN IN MEERDERE OPZICHTEN VOELDE ALS EEN TERUGKEER NAAR HEX?
Ik schreef het boek net als HEX in een  super productieve rush van een half jaar. Bovendien was het heerijk om terug te keren naar de intimiteit van een kleine gemeenschap, en de intimiteit van een gezin—een perfect mechanisme om een spannend verhaal te vertellen, omdat de banden zo diep en tegelijkertijd zo broos kunnen zijn.

…HET WINNENDE BOEKOMSLAG PAS OP HET ALLERLAATST ONTSTOND?
Libris verkoos het omslag van Davy van der Elsken van DPS Media tot mooiste boekomslag van 2022. Ik ben dicht bij het ontwerpproces betrokken. Zowel Davy als ik zijn ontzettend kritisch, tot we het perfecte plaatje zien. Het uiteindelijke, prachtige ontwerp is het resultaat van een zoektocht langs vele verworpen ideeën, waarvan je hieronder een selectie ziet.

Studio_edited.jpg
bottom of page